काल प्रसिद्ध सिने अभिनेत्री मधुरा वेलणकर यांचा “मधुरव, बोरु ते ब्लॉग” हा कार्यक्रम पाहिला आणि आज इच्छा झाली की अशा नितांतसुंदर आयोजनाबद्दलच आज लिहावे . हा कार्यक्रम म्हणजे एका कलाकाराच्या सर्जनशील प्रवासाचा जिवंत आलेखच वाटतो. ‘बोरु’पासून ‘ब्लॉग’पर्यंतचा हा प्रवास केवळ साधनांचा नाही, तर अभिव्यक्तीच्या बदलत्या रूपांचा आहे. पूर्वी कागद-शाईतून उमटणारे विचार आज डिजिटल माध्यमातून झरझर पसरतात; पण शब्दांची ऊब मात्र तशीच राहते, हे मधुरा यांनी अत्यंत सहजपणे पटवून दिलं.
मधुरा वेलणकर या केवळ अभिनेत्री नाहीत, तर संवेदनशील लेखिका आणि वक्त्या म्हणूनही समोर येतात. त्यांच्या सादरीकरणात आत्मीयता आहे, अनुभवांची प्रांजळता आहे आणि मराठी भाषेवर नितांत प्रेम आहे. कार्यक्रमात त्यांनी आपल्या अभिनयप्रवासातील आठवणी, लेखनाची ओढ आणि बदलत्या माध्यमांविषयीचे विचार शेअर करताना प्रेक्षकांशी जणू थेट संवाद साधला. त्यांचा आवाज, हावभाव आणि शब्दांची निवड — सगळंच एकसंध वाटत होतं.
या कार्यक्रमाने एक महत्त्वाची जाणीव करून दिली, की मराठी भाषा केवळ परंपरेची नाही, तर आधुनिकतेचीही भाषा आहे. ती रंगभूमीवरही फुलते आणि ब्लॉगवरही तितक्याच आत्मविश्वासाने उभी राहते. बदलत्या काळात माध्यमं बदलली, तरी भावनांचा गाभा तोच आहे — आणि तो जपण्याचं काम कलाकार करत असतात.
“मधुरव, बोरु ते ब्लॉग” हा कार्यक्रम म्हणजे मराठी भाषेच्या समृद्धतेचा, कलाकाराच्या उत्कटतेचा आणि अभिव्यक्तीच्या सातत्याचा सुंदर उत्सव आहे. अशा कार्यक्रमांमुळे शब्दांवरचं आपलं प्रेम पुन्हा एकदा नव्याने जागं होतं.
हा नाट्यमय कार्यक्रम
केवळ मनोरंजन नसून एक भावस्पर्शी प्रवास आहे—पारंपरिक लेखनसंस्कृतीपासून आधुनिक डिजिटल अभिव्यक्तीपर्यंतचा.
मराठी भाषा गौरव दिवस
मध्यप्रदेश संस्कृती संचालनालय अंतर्गत मराठी साहित्य अकादमी तर्फे दिनांक २ मार्च २०२६ संध्याकाळी साडेसहा वाजता जनजातीय संग्रहालय सभागार मधे अखिल भारतीय भा.रा.तांबे अलंकरण समारोहात अलंकृत झालेले गीता जोशी, सोलापूर, बाळकृष्ण सोनवणे, जळगाव आणि स्वर्गीय जयंत पवार मुंबई यांच्या पत्नी व कुटुंब या सर्वांचेच मनःपूर्वक अभिनंदन करण्यात आले.
या प्रसंगी श्री सर्वोत्तम प्रकाशनाचे प्रकाशित नवीन पुस्तक `नेतृत्व’ लेखक राजकवी भा.रा.तांबे यांचे नातू श्री शिरिष प्रभाकर तांबे.
तसेच मराठी मासिक श्री सर्वोत्तमच्या मराठी भाषा गौरव विशेषांकाचे प्रकाशन ही करण्यात आले.
याबरोबरच एक अप्रतिम नाट्यमय कार्यक्रम पहावयास , अनुभवायास मिळाला. हृदयाच्या गाभ्यापर्यंत पोहोचवणारा आणि आपल्या मराठीच्या जाज्वल्य अभिमानाची पताका प्रत्येक हृदयात फडकवणारा असा कार्यक्रम होता. कार्यक्रम केवळ मनोरंजन नसून एक भावस्पर्शी प्रवास आहे—पारंपरिक लेखनसंस्कृतीपासून आधुनिक डिजिटल अभिव्यक्तीपर्यंतचा. सुविख्यात सिने अभिनेत्री मधुरा वेलणकर साटम मुंबई यांच्या संकल्पना दिग्दर्शन आणि अभिनयाने नटलेला तसेच सहकलाकार आकांक्षा गाडे ,आशिष गाडे यांच्या अप्रतिम साथीने सजलेल्या अशा या कार्यक्रमाचे नाव होते मधुरव …. बोरू ते ब्लॉग.
हा नाट्यमय कार्यक्रम
केवळ मनोरंजन नसून एक भावस्पर्शी प्रवास आहे—पारंपरिक लेखनसंस्कृतीपासून आधुनिक डिजिटल अभिव्यक्तीपर्यंतचा.
या कार्यक्रमाची संकल्पना अतिशय सुंदर आणि अर्थपूर्ण आहे. “बोरू” म्हणजे जुन्या काळातील लेखणी—भावना, विचार आणि अनुभव कागदावर कोरणारी. तर “ब्लॉग” म्हणजे आजच्या युगातील मुक्त व्यासपीठ—जिथे शब्दांना जागतिक पंख लाभतात. या दोन टोकांना जोडत हा कार्यक्रम काळाचा सेतू उभारतो.
मधुरा वेलणकर साटम यांच्या प्रभावी अभिनयातून आणि सूक्ष्म दिग्दर्शनातून प्रेक्षकांना शब्दांची उत्क्रांती, संवादाची बदलती रूपे आणि अभिव्यक्तीचे बदलते माध्यम यांचा अनुभव येतो. परंपरा आणि आधुनिकता, हस्तलिखित पत्रे आणि सोशल मीडियावरील पोस्ट्स, जुन्या आठवणी आणि नव्या तंत्रज्ञानाची धडधड—हे सर्व एका संवेदनशील धाग्यात गुंफलेले आहे.
हा कार्यक्रम प्रेक्षकांना एक प्रश्नही विचारतो—
“माध्यम बदलले तरी भावनांची खोली बदलते का?”
“मधुरव बोरू ते ब्लॉग” ही केवळ कलाकृती नाही, तर शब्दांच्या प्रवासाला अर्पण केलेली एक काव्यमय आदरांजली आहे—जिथे लेखणीची शाई आणि डिजिटल स्क्रीनची प्रकाशरेषा एकत्र येऊन नव्या अभिव्यक्तीचा उत्सव साजरा करतात.
अशा सगळ्या भावना काल कार्यक्रम पाहिल्यावर मनात एकवटल्या होत्या आणि त्याला योग्य शब्दात आज इथे साकारून मी त्या कार्यक्रमाची एक अप्राप्य उंची सांगण्याचा प्रयत्न करत आहे.
सर्वांनी मिळाल्यास जरूर हा कार्यक्रम पहावा त्याचा आनंद लुटावा आणि मराठीचा जाज्वल्य अभिमान आपल्या हृदयात बाळगावा.
सुषमा ठाकूर.
##अक्षरयात्री २०२६#सुरपाखरू# आठवडी लेखन प्रयोग -४
