जगण्याची तारीख ठरलेली आहे, त्यामुळे जीवनाचं प्रत्येक क्षणभर मनसोक्त अनुभव घ्या,
हवं असलेलं सगळं प्रेम, आनंद, उत्सव आजच जगा —
कारण शेवटी, “जगायला वेळ नव्हता” असं म्हणण्याइतपत उशीर झालेला असेल
🛤️ “Return Ticket तो Confirm है…”
— म्हणूनच, मन भरून जगा, मनात भरून नका! असं असल तरी आम्ही जन्मभर कोणती तरी मेख मनात ठेवुन जगत टसतो. परिवारात झालेला मानापमान,आयुष्यात आलेल अपयश आमच्या मनात इतकं ठासलं असत की ते काही केल्या जात नाही.मग आम्ही झुरत जीवन कंठत असतो,सर्वकाही टरत पण आम्ही व्यक्त न होण्याच्या प्रवृत्तीमुळे सदैव ऐकटे असतो.आपल्या मनातलं बोलायच नेहमीच राहुन गेल ही खंठ सदैव असते.
आपल्या आयुष्याचा एक कटु पण अपरिवर्तनीय सत्य म्हणजे आपण सर्वजण एक दिवस या जगाचा निरोप घेणारच आहोत. कुठे, कधी, कसं — हे कोणी सांगू शकत नाही. पण ‘रिटर्न टिकीट’ मात्र नक्कीच कन्फर्म आहे.
मग का आपण सतत उद्यावर ढकलत राहतो?
“नंतर करीन…”
“वेळ मिळाल्यावर बोलू…”
“कधी तरी जगेन स्ववतःसाठी …”
हे सगळं ‘कधी तरी’ कधीच येत नाही.
आजच्या धावपळीच्या, स्पर्धेच्या, अपेक्षांच्या, आणि जबाबदाऱ्यांच्या गर्दीत आपण स्वतःला विसरून गेलेलो असतो. मनात खूप काही असतं — एखाद्या माणसाला मिठी मारायची, मनातलं बोलायचं, एखाद्या स्वप्नाच्या मागे धावायचं, काहीतरी वेगळं करून बघायचं… पण आपण फक्त “मनातच” ठेऊन देतो.
सहचरणीचा स्वभाव आपल्या स्वभावाशी जुळेलच अस नाही,मग आजन्म adustment करतच राहतो,मनातल तिला सांगायला जातो पण ऐकायची तिची मानसिक पातळीच नसते.मनातल्या मनात कुढणे हा स्वभाव बनतो.आपल्या इच्छा,आंकाशा,छंद मारुन जगण्याला काही अर्थ नाही, पत्नीला मैत्रीण करता आलं पाहिजे,मनातल फक्त तिलाच सांगता आलं पाहिजे.चेहरा बघुन परिस्थितीच अनुमान लावता आल की संसार सोन्यासारखा होतो नाहीतर बेचिराख!
पण मित्रा, मनात ठेवलं तर मन भरतं… जगून घेतलं तर आयुष्य!
जगायचंय मनापासून — म्हणजे काय?
जर एखाद्याला प्रेम करतोस, तर त्याला सांग. तो सांगून जाऊ नकोस.
जर काही क्षण शांततेचे हवे असतील, तर थोडा वेळ स्वतःला दे.
जर काही हसण्याचं, फिरण्याचं, अनुभवण्याचं राहिलं असेल — तर “एक दिवस”ची वाट न बघता आजच करून टाक.
तुझ्या हातात असलेली वेळ हीच खरी संपत्ती आहे. बँकेत, जमीन-जुमल्यात, मोबाईलमध्ये, फाईलांमध्ये जग शोधू नकोस —
जगणं म्हणजे नात्यांमध्ये असलेली उब आहे, ओंजळीत घेतलेला पाऊस आहे, आणि काळजाला भिडलेली एक हाक आहे.
मनातलं उरू देऊ नकोस — मनभर जग!
💬 एक दिवस मागे वळून पाहताना, हे वाटलं पाहिजे की “हो, मी जगलोय… अगदी मनापासून!”
आणि जेव्हा ती अंतिम ट्रेन येईल,
आपलं Return Ticket दाखवून
हसत-हसत चढता आलं पाहिजे…
मनात काहीही न राहता!
