*लेक टोपोचे हॉलिडे कॅम्पिंग..२*
२८. ०१. २०२६
हेमंत नाईक
दोन दिवस कॅम्प साईटवर धमाल केल्यावर आज मात्र आमचा जवळपास असलेली प्रेक्षणीय स्थळ पाहण्याचे नियोजन होते.
ज्या लेख वरून या गावाचे नाव टोपो पडले त्या समुद्रासम तळ्यास भेट देण्यासाठी निघालो.
मोटार बोट, कयाकिंग, सेलबोट, स्टीमबोट असे अनेक बोटिंगचे पर्याय इथे आहेत. टोपो लेकला यावेळी आम्ही Dough Boating हा पर्याय निवडला . ६२३ चौ किमी क्षेत्रात सुमारे १६० मी खोल ज्वालामुखीच्या caledara मध्ये समुद्रासम असलेल्या या अजस्त्र लेक मध्ये या गुलाबी रंगाच्या वर्तुळाकार बोटीच्या मधोमध ब्रेकफास्ट इत्यादीसाठी .. राऊंड टेबलं सभोंवती सहा जणांची बैठक व्यवस्था सोबत वर पांढऱ्या कापडाने झाकलेले छत.. सोबत स्पीकर.. रात्रीसाठी एल इ डी लायटिंग..बॅटरी ऑपेरेटेड सुकाणु आणि ती बोट स्वतः ड्राइव्ह करत एकमेकाशी गप्पा मारत या निळ्याशार लेक मध्ये दोन तीन तासाची राईड करण्याची मजा काही औरच होती.. किवी मंडळी तर हो बोट दूरवर नेवून खोल तळ्याच्या थंडगार पाण्यात स्विमिन्गचा आनंदही लुटतात. कोणत्या मार्गाने फिरायचे हा नकाशा मोबाईल वर होता तुम्ही चुकले तर gmap द्वारे त्या रूट वर यायचे होते. मला COEP च्या बोटक्लबच्या पंट बोटिंगची आठवण झाली.
आम्ही तीन बोटी घेतल्या होत्या..येतांना सौरभच्या बोटीच्या बॅटरीला प्रॉब्लेम आला त्यावेळी ती नांगर टाकून स्थिर ठेवावीं लागते नाहीतर छताला कापड असल्याने वाऱ्याच्या वेगाने ते भरकटते..सौरभने लागलीच नांगर टाकून बोगस स्थिर केली. बोट ऑपेरेटरला फोन केला. त्या ऑपेरेटरने स्पीडबोटने येऊन लागलीच बॅटरी बदलवून दिली..पण तो काही मिनिटाचा काळ टेन्शन देऊन गेला.
या तळयांतल्या पाण्यातूनच आकाशात झेपावणारे व आकाशात भरारी मारल्यावर परत तिथे उतरणाऱ्या विमानात भ्रमंती करण्याची सोय उपलब्ध आहे.
“रुपेहू” या बर्फच्या माउंटनचे (ऍक्टिव्ह क्रेटरचे) सुंदर बॅकग्राउंड असलेल्या टोपो लेक हे चित्र मेदूत साठवून ठेवतो आहे. खूपच अप्रतिम आहे ते! टोपोचा जन्माचा इतिहास खाली देत आहे.
टोपो सरोवर मानवनिर्मित नाही; हे एक नैसर्गिक सरोवर आहे जे एका सक्रिय ज्वालामुखीच्या कॅल्डेरा (खूप काळ झालेल्या अतिरेकी उद्रेकामुळे मुळे कोसळलेले ज्वालामुखीचे क्रेटरला caledera म्हणतात.) मध्ये झीप काळ मोठ्या प्रमाणात ज्वालामुखीचा उद्रेक झाल्यानंतर तयार झाले आहे, सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे सुमारे २७,००० वर्षांपूर्वी ओरुआनुई नावाने ओळखला जाणारा ज्वालामुखीचा उद्रेक झाला होता, ज्यामुळे हे पाण्याने भरलेले एक मोठे अवाढव्य निळेशार पिण्यायोग्य पाण्याचे लेक निर्माण झाले. यात चक्क समुद्रासारख्या लाटा आम्ही अनुभवल्या.
असे दोन अडीच तासाचे साहसी बोटिंग झाल्यावर तळ्याकाठच्या ” LOVE TOUPO ” या आयकॉनिक स्पॉट वर फोटो काढले आणि या सुंदर देखव्याचा आस्वाद घेत आम्ही सरोवराच्या काठच्या हॉटेलच्या टेरेसवर भोजनाचा आस्वाद घेतला.
इथं मॅकडोनाल्डने मोठया कल्पकतेने एका लढावू विमानाचे रेस्टॉरंट मध्ये रूपांतर केले आहे. मुलांसाठी तिथेही जाऊन आलो. पुन्हा एकदा लहान होऊन तळ्याकाठी असलेल्या लायन्स क्लबच्या गार्डन मध्ये छोटी टॉय ट्रेन नातवांबरोबर आम्हीही एन्जॉय केली.
तळे अथांग निळे
जणू एक सागर असे..
हिरवे रंग बाजूला
मऊशार हिरवळ दिसें..
लाटा इथे उसळल्या
समुद्रात त्या जशा
बोट हेलकावे घेता
जीव जाई टांगणीला..
गोलाकार बोट होती
टेबल मधोमध गोल..
सभोंवती बसलो गोल
रंगला गप्पांचा डाव..
ज्वालामुखीचा स्फोट मोठा
लाव्हा खूप तो वाहिला..
पूर्वी याच तळ्यात होती
धगधगती तप्त ज्वाला..
बदल धरेवरही जाहला
टोपोचा इतिहास सांगतो..
“परिवर्तन हेच जीवन..”
लिहून आज मी थांबतो..
क्रमश:
✍️हेमंत नाईक
२८. ०१. २०२६
#सुरपाखरू#३०दिवसात ३०#प्रयोग२०२६