पत्र रूपात हा समारोप पाचा लेख लिहित आहें. ll श्री ll सर्व सुरपाखरांना आदरपूर्वक सप्रेम नमस्कार, ...
हेमंत नाईक
COEP१९८४ चा विद्यार्थी, पेशाने स्थापत्य इंजिनीअर असल्याने घराची सुंदर रचना करताकरता वयाची साठी गाठल्यावर नकळत शब्दांचीही रचना करू लागलो.मित्राच्या प्रोत्साहनाने अशाच एका लिहिण्याची कलेची पर्यटनांची संस्कृती जोपासणाऱ्या मंचावर लिहिण्यास सुरुवात केली.. प्रथम वावर हा असा सांकेतिक चिन्हातच होता. मग एखादा शब्द मग आख्खी ओळ पुढे चारोळी मग एखादी कविता पोस्ट करता करता लेखा पर्यंत पोहचलो.या दोन वर्षात निवांत वेळ मिळाल्याने बरंच काही लिहीलं गेलं…
माझा लेखन प्रवास:
१. “उरल्या त्या आठवणी…” ही अकरा लेखांची लेखमाला मित्रांच्या मंचावर लिहिली. त्यात आमच्या गल्लीतील बंद पडलेल्या गणेशोत्सवाबद्दल लिहीले होते. कधी काळी जितेंद्र अभिषेकी, अरुण दाते, श्रीधर फडके, आशा खाडिलकर, जयवंत कुलकर्णी, अजित कडकडे, द.मा. मिरसदार, प्रभाकर कारेकर व. पू काळे, अशा अनेक दिग्गज कलाकाराच्या उपस्थितीने त्यांच्या गायनाने, कथाकथनाने आणि मुख्य म्हणजे दिवसभराच्या सहवासाने मला झालेला आनंदानुभव लिहिला होता.
२. "काहीही!"ही एकवीस ललीत लेखनाची लेखमाला.
३. “COEP चे सहजीवन” हा माझ्या अभियात्रिकी महाविदयालयीन आयुष्यच्या सोनेरी स्मृतिचा स्मृतिगंध… मित्रांना खूप आवडला.
४. मित्र मैत्रिणीवर तयाच्या वाढदिवशी केलेल्या, आणि इतर प्रासंगिक कविता आणि लेख.
५. न्यूझीलंड डायरी हे मित्रांच्या आग्रहाने मार्च २०२४ ते मे २०२५ दरम्यान मित्राच्या मंचावर लिहिलेले न्यूझीलंडचे प्रवासवर्णन सध्या मायबोलीवर पोस्ट करत आहे.
६. २०२६च्या नववर्ष दिनापासून मी एक “सुरपाखरू” होऊन त्यांच्या “३० दिवसात ३० प्रयोग २०२६” या थव्यामधे दाखल हौवून लिहिण्याचा आणि वाचनाचा आनंद लुटतो आहे
संत कबीर आपल्या दोह्यात लिहितात, “गुरु गोविंद दोनो खडे काके लागू पाय l बलिहारी...
आज काय आणि कशा वर लिहावं हा विचार करून थकलो दोन्ही हात जोडून चेहेरा...
गरज ही शोधाची जननी असतें. शोध हा नवीन वस्तूंचा शास्त्राचा आणि अगदी स्वतःचा सुद्धा...
“साथी हाथ बढाना एक अकेला थक जायेगा मिलकर बोझ उठाना साथी हाथ बढाना “ ...
नावात काय आहे?? फक्त काम बघा!! अस आपण म्हणतो खरं पण नावही ही नेमक साजेस असं देण...
“वारी” हा शब्द घेऊन आजचा लेख लिहितो आहे. “वारी” म्हणली की पंढरपूरची.. आषाढी आणि कार्तिकी...
कालच आम्ही सुकी डॅम परिसरात पावसाळी पर्यटनासाठी गेलो असताना तिथली सर्वत्र पसरलेली “हिरवळ” पाहून...
मी माझे हे काही शब्द नकळत देई तो अहंकार.. मी फक्त्त आहे कारणमात्र जीवनी अंती हा साक्षात्कार.....
त्याच त्यागोष्टी ऐकून दोन्ही नातवंड कंटाळले होते हेमंताजोबा काहीतरी नवीन गोष्ट सांगा असा गोड नातवांचा...
